VenetiŽ - ItaliŽ

Copyright © 2004 Digitalefotosite Cor en Joke 

Menu
 

 
 

Basilica San Marco

 
 


 

 
     
   
 

 

Plattegrond VenetiŽ

 

Wij zijn naar VenetiŽ gegaan en hebben de auto op de Piazzale Roma geparkeerd, omdat wij beiden afhankelijk zijn van onze scootmobielen, zijn er niet veel mogelijkheden om alles te bekijken en daar foto's van te maken. Door de vele bruggetjes met treden hebben wij gebruik gemaakt van de boot (vaporetto) en zijn vanaf de Piazzale Roma door de Canal Grande (rode lijn)) gevaren met een lijndienst waar de scootmobielen ook op konden, vanaf de boot hebben wij veel foto's genomen. Na ongeveer 45 minuten kwamen wij aan de halte San Marco en hebben rond het San Marcoplein ook nog foto's gemaakt wat wel de moeite waard was. Om 18.00 uur zijn wij weer met de boot naar de auto gevaren.

 

VenetiŽ bestaat uit 6 wijken en is gebouwd op 120 eilanden, die voor een deel kunstmatig zijn gevormd. Om al die eilandjes met elkaar te verbinden, zijn er in VenetiŽ maar liefst 400 bruggen over de 177 kanalen. Die kanalen vervullen de functie van straat. Vroeger gebeurde dat uitsluitend met de bekende gondels. Tegenwoordig worden die voornamelijk door toeristen gebruikt. De Venetianen zelf gebruiken bootjes met motoraandrijving.

 
     
     
 

Geschiedenis

VenetiŽ ligt op een groep kleine eilanden midden in een lagune (de Laguna Veneta) die al in de tijd van het Romeinse Rijk Venetia werd genoemd. Er woonden al eeuwen mensen, maar de eerste grotere nederzettingen kwamen er pas als gevolg van de toestroom van vluchtelingen na de invallen van Attila rond 453 en van de Longobarden in 568. In het midden van de 7e eeuw was de strijd min of meer beslist, maar het Byzantijnse Rijk behield in ItaliŽ onder meer de regio VenetiŽ. Omdat de dreiging bleef, kreeg het gebied een eigen, voor het leven gekozen leider, de zogeheten doge (naar dux, het Latijnse woord voor leider). Pas in de 9e eeuw was er sprake van een stad als echte eenheid, wat kwam door de gemeenschappelijke vijanden en door de bouw van meer bruggen tussen de eilandjes, en tevens doordat de stad een beschermheilige kreeg. In 828 werd de Heilige Marcus van AlexandriŽ, die door de traditie wordt geÔdentificeerd met de schrijver van het Evangelie naar Marcus, begraven op de plek waar zich nu de Basilica di San Marco bevindt. De op zee sterke Venetianen, die de Adriatische Zee domineerden, moesten met hun vloot vaak Byzantijnse belangen verdedigen en kregen in ruil hiervoor meer onafhankelijkheid en handelsprivileges. In de 12e eeuw werd de stadstaat VenetiŽ een steeds grotere economische bedreiging voor de concurrerende steden Genua en Pisa en tevens machtiger ten opzichte van Byzantium. In 1204, tijdens de Vierde Kruistocht, plunderde de Repubblica Marinara zelfs Constantinopel, en kreeg het een groot gedeelte van het Byzantijnse Rijk in handen. Hierop volgde een meer dan honderd jaar durende bittere strijd om de macht in de oostelijke Middellandse Zee met concurrent Genua (de zogeheten Chioggia-oorlogen), dat op 13 augustus 1380 uiteindelijk verslagen werd. In de 12e, 13e en 14e eeuw was de stad op het hoogtepunt van zijn macht. In 1453 echter namen de Turken Constantinopel in, waarmee het tij voor de republiek VenetiŽ definitief keerde. Het verloor veel havens en eilanden en raakte daardoor in financiŽle moeilijkheden. In het begin van de 16e eeuw sloeg VenetiŽ nog een aanval af van de Liga van Kamerijk, gevormd door de paus, Frankrijk, Spanje en Duitsland, maar op de lange duur bleek de republiek te klein ten opzichte van de Europese grootmachten. Ook van belang was de ontdekking van het Amerikaanse continent in 1492, waar VenetiŽ geen rol speelde. De 18e eeuw was de laatste eeuw waarin de stad onafhankelijk was, maar wordt wel gezien als de meest fascinerende van zijn bestaan. Gedurende dit Settecento werd de stad misschien wel de meest elegante en verfijnde stad van Europa en had het grote invloed op kunst, architectuur en literatuur. Vele rijke jongeren deden de stad aan als onderdeel van hun Grand Tour. Op 12 mei 1797 veroverde Napoleon de stad, waardoor VenetiŽ na meer dan duizend jaar zijn onafhankelijkheid verloor, maar al op 12 oktober van hetzelfde jaar tekende hij het Verdrag van Campo Formio, waarmee de stad onderdeel werd van het door de Oostenrijkers gecontroleerde koninkrijk Lombardije-VenetiŽ. Op 18 januari 1798 namen zij de stad over. Tijdens het Wener Congres van 1814-1815 werd deze beslissing bekrachtigd. In 1861 ontstond het Italiaanse koninkrijk, maar pas in oktober 1866 kwam ook VenetiŽ daarbij.

 

 
     
     
     
 

 
 

Canal Grande

 
     
     
 

 
 

Canal Grande

 
     
     
 

 
 

 

San Geremia herbergt de relieken van de H. Lucia, die daarvoor werden bewaard in de Santa Luciakerk

 
     
     
 

 
 

Canal Grande

 
     
     
 

 
 

San Simeone Piccolo kerk naast het Grand Canal hotel

 
     
     
 

Top
   

De Ponte di Scalzi brug is in 1934 gebouwd ter vervanging van de oude smeedijzeren brug

 
     
     
 

 
 

Zijkanaaltje van de Canal Grande

 
     
     
 

 
 

Canal Grande

 
     
     
 

 
 

Canal Grande

 
     
     
 

 
   

Palazzo Giovanelli (links)

 

Dit paleis werd in 1755 door de familie Giovanelli gekocht. Deze adelijke, niet Venetiaanse familie kwam in 1668 in de Grote Raad na betaling van 100.000 dukaten

 
     
     
 

 
 

Canal Grande

 
     
     
 

 
   

Fondaco dei Turchi

 

Dit is een Veneto-Byzantijns gebouw dat in de vorige eeuw hardhandig werd gerestaureerd. Het is nu een natuurhistorisch museum

 
     
     
 

 
   

Palazzo Belloni Battagia heeft opvallende pinakels. Longbena bouwde het in het midden van de 17de eeuw voor de familie Belloni , die zich had ingekocht in de Venetiaanse aristocratie

 
     
     
 

 
   

Palazzo Tron (eerste links) stamt uit het einde van de 16de eeuw. In 1775 werd er een bal gegeven ter ere van keizer Jozef II van Oostenrijk

 
     
     
 

 
 

Canal Grande

 
     
     
 

Top
 

Canal Grande

 
     
     
 

 
   

San Stae valt meteen op door de barokke gevel met de marmeren beelden. De bouw werd gefinancierd met een legaat van doge Alvise Mocenigo in 1709

 
     
     
 

 
   

Ca 'Pesaro is het statige barokpaleis dat Longbena ontwierp voor Leonardo Pesaro, een procurator van San Marco. Nu vinden de Galleria d Ńrte Moderna en het Musea Orientale hier onderdak

 
     
     
 

 
 

Ca 'Pesaro

 
     
     
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
     
 

 
 

Canal Grande

 
     
     
 

 
   

Op de Pescheria wordt al zes eeuwen een levendige vismarkt gehouden. Nu staan de kooplui in de opvallende, pseudo-gotische markthal uit 1907

 
     
     
 

 
 

Op de Pescheria

 
 

 

 
     
 

 
   

Palazzo Grimani (midden)

 

Is een mooi, ietwat streng uitziend renaissancepaleis dat Michele Sanmicheli in 1556 bouwde voor procurator Girolamo Grimani. De staat kocht het paleis in 1807 en vestigde er het Hof van Appel

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Zijkanaal Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

Top
 

Kunst voor Het Trubunale Fabbriche Nuova

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Kunst voor Het Trubunale Fabbriche Nuova is een oorspronkelijk door Sansovino ontworpen  marktgebouw uit 1555

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Kunst voor Het Trubunale Fabbriche Nuova

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Gondel gaat De Ponte Rialto onderdoor

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

Top
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Ca 'Foscari (rechts) werd in 1437 gebouwd voor doge Francesco Foscari en is nu van de universiteit.

 

Palazzo Giustinian (links) was het huis waar Wagner in 1858 en 1859 de tweede acte van Tristan en Isolde componeerde

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

De Ponte di Rialto

 

De Rialtobrug is altijd een druk punt geweest. Elk moment van de dag wringen massa's mensen zich over de brug, schuifelen over de souvenirstalletjes of kijken over de balustrade naar de bootjes op het Canal Grande. Hoewel men in VenetiŽ al in de 12de eeuw bruggen van steen bouwde, werd pas in 1588 een solide stenen brug ontworpen voor de Rialto,. Voor die tijd waren al heel wat houten exemplaren ingestort. Zo bezweek in 1444 een houten brug onder het gewicht van de toeschouwers die het huwelijk van de Marchese di Ferrara bijwoonden. De brug werd tussen 1588 en 1591 gebouwd en tot 1854, toen de accademiabrug werd gebouwd, vormde hij de enige mogelijkheid om te voet het Canal Grande over te steken.

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

De Ponte di Rialto

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Op het Campo di San Samuele, staat de kerk San Samuele met een 12de eeuwse Veneto-Byzantijnse campanile

 
 

 

 
 

 

 
 

Top
 

 

De houten Accademiabrug uit 1932 was bedoeld als tijdelijke vervanging van de 19de-eeuwse houten brug. Op verzoek van de bevolking staat hij er nog steeds

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Op het Campo di San Samuele, staat de kerk San Samuele met een 12de eeuwse Veneto-Byzantijnse campanile

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Palazzo Barbarigo stamt uit 1560 en was befaamd om zijn dakterras. Nu is hier het Duitse Instituut gevestigd

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Ca 'Foscari (rechts) werd in 1437 gebouwd voor doge Francesco Foscari en is nu van de universiteit. In 1574 logeerde Hendrik III van Frankrijk hier.

rechts een zijkanaal van de Canal Grande de Rio Di Ca 'Foscari

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Zijkanaal van de Canal Grande de Rio Di Ca 'Foscari

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Palazzo Balbi, waar nu het provinciebestuur zetelt, werd gebouwd voor Nicolů Balbi. Napoleon woonde hier de regatta bij die in 1807 te zijner ere werd gehouden

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Palazzo Giustinian (het eerste gebouw links) was het huis waar Wagner in 1858 en 1859 de tweede acte van Tristan en Isolde componeerde

 

Ca 'Foscari (het tweede gebouw links) werd in 1437 gebouwd voor doge Francesco Foscari en is nu van de universiteit.

 
 

 

 
 

 

 
 

Top
 

Canal Grande met de vele gondels

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Palazzo Giustinian, (gedeeltelijk in de steigers) hoofdkantoor van de Biennale, was een hotel waar ondermeer Turner, Verdi en Proust logeerden

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Hotel Monaco Grand Canal

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

De Accademia (staat nu in de steigers) bestaat uit een voormalige kerk, een klooster en de Scuola della CaritŠ. Het museum bezit 's werelds grootste collectie Venetiaanse meesters

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Palazzo Barbarigo de mozaÔeken dateren van 1887

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Palazzo Barbarigo de mozaÔeken dateren van 1887

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Palazzo Salviati was het hoofdkantoor van de glasfabriek van Salviati. Vandaar de glasmozaÔeken  op de gevel

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Palazzo Salviati was het hoofdkantoor van de glasfabriek van Salviati. Vandaar de glasmozaÔeken  op de gevel

 
 

 

 
 

 

 
 

Top
 

 

Palazzo Salviati  glasmozaÔeken  op de gevel

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Ca' Genovese (rechts in de steigers) is een Neogotisch herenhuis  dat werd gebouwd in 1892 op de plaats van het tweede gotische klooster van de San Gregoriobroederschap

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

Canal Grande

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Palazzo Dario (het eerste gebouw rechts)

 

Het is moeilijk de verhalen over moord, bankroet en zelfmoord te geloven die worden verteld over de eigenaars van dit palazzo. Het meest recente verhaal betreft de bekende Italiaanse industrieel Raul Gardini, die zich in 1992 met een pistool van het leven beroofde

 

 
 

 

 
 

 

 
 

 
 

 

Palazzo Contarini Fasan (links) is een klein 15de-eeuws paleis met veen sierlijke gevel. De Venetianen noemen het paleis 'het huis van Desdemona', naar een personage uit Othello van Shakespaere

 
 

 

 
     
   
 

 

De basiliek van Santa Maria della Salute (in de steigers) is een Venetiaanse kerk die gebouwd werd in de periode 1631Ė1687 door de architect Baldassare Longhena. De kerk staat langs het Canal Grande en is opgetrokken uit witte kalksteen. Het gebouw is, afgezien van de aanbouw, achthoekig van vorm en in barokstijl gebouwd. De kerk werd destijds gebouwd omdat men dacht dat de pest eindelijk uitgebannen was - na lange tijd is deze echter toch weer uitgebroken in VenetiŽ.

 
     
 

 

 
   
 

 

De basiliek van Santa Maria della Salute zoals die is zonder de steigers

 
     
 

 

 
 

 
 

 

Dogana di Mare

 

Op de uiterste oostelijke punt van Dorsoduro heb je een fraai uitzicht op de Riva degli Schiavoni, het eiland San Giorgio Maggiore en het oostelijke deel van Giudecca. De Dogana di Mare (zeedouane) werd in de 15de eeuw gebouwd om de vrachtschepen te controleren die VenetiŽ binnen kwamen. Het douanekantoor dat er tegenwoordig staat, stamt uit de 17de eeuw en verving de toren die van oudsher de ingang tot het Canal Grande bewaakte. Op de hoektoren van het huis zie je twee bronzen Atlasfiguren die een goudkleurige wereldbol dragen met daarop Fortuna als windwijzer

 
 

 

 
 

 

 
   
   

Hier komen drie kanalen bij elkaar, Canal Grande, Canale della Giudecca en Canale di San Marco en hier gaan we ook aan wal bij de halte

San Marco

 
     
     
 

San Marco

Dit is de centrale plaats van VenetiŽ en was vroeger ook de plaats van waaruit deze machtige en rijke staat werd bestuurd. Het plein werd genoemd naar de beschermheilige van dit eiland. Het  huidige plaveisel is van vulkanische oorsprong en is 250 jaar oud. Om de stabiliteit te garanderen liggen er 5 ŗ 6 lagen leistenen.

 
     
     
     
  Top
 

 

Procuratie Vecchie (noordzijde van het plein)

Er zijn mooie en dure cafťs met en zonder strijkjes en chique boetieks onder de arcaden van de Procuratie

 
     
     
   
  Het zuid-westen van het San Marco plein  
     
     
   
  Het noord-westen van het San Marco plein  
     
     
   
 

 

Caffe' Florian aan de zuidzijde van het San Marco plein

 

 Voor twee kopjes koffie met muziek moet je wel 28 euro betalen, wij wisten dit niet van tevoren want dan hadden wij dit beslist niet gedaan

 
     
     
   
  Dit was de rekening die wij moesten betalen bij Caffť Florian  
     
     
   
 

 

Caffť Quadri aan de noordkant van het San Marco plein.

 

Dit is ook een caffť met muziek

 

 
     
     
   
  Heel veel duiven op het San Marco plein  
     
     
   
   

Torre dell'Orologio

 

Torre dell'Orologio, tussen 1496 en 1499 gebouwd door Mauro Codussi als een wonder van techniek. De "Mori", twee mechanische bronzen klokkenluiders, slaan al vijfhonderd jaar de uren. In de week van de Hemelvaart komt er op elk heel uur een engel met een bazuin uit een deurtje een groet brengen aan het beeld van Maria op de klokkentoren, en op Hemelvaartsdag verschijnen de drie koningen.

 
     
     
   
  Torre dell'Orologio  
     
     
   
  Poort onder de Torre dell'Orologio  
     
     
  Top
 

 

Torre dell'Orologio

Hier zie je dat het 1.35 uur is, naast het Mariabeeld met daaronder de 12 sterrenbeelden en 24 Romeinse cijfers

 
     
     
   
 

 

Torre dell'Orologio

 

De "Mori", twee mechanische bronzen klokkenluiders, slaan al vijfhonderd jaar de uren.

 
     
     
   
  Basilica San Marco  
     
 

Geschiedenis

De huidige basiliek is de derde kerk op deze plaats. Hij dateert van rond 1060. De basiliek is gebouwd om de overblijfselen van de Heilige Marcus, die in 828 door VenetiŽ geroofd waren uit AlexandriŽ, een laatste rustplaats te bieden.

 Exterieur

Het gebouw wordt gezien als een van de mooiste basilieken van Europa en heeft zowel een interessant exterieur en interieur.

De gevel van de basiliek is versierd met onder andere een vierspan en de Venetiaanse leeuw, symbool van Marcus de evangelist. Het bronzen vierspan op de gevel is een replica van de originele paardengroep, die waarschijnlijk uit de 2e eeuw stamt. Deze paarden zijn uniek omdat andere groepen van triomfkarpaarden uit de oudheid niet bewaard zijn gebleven. Ze zijn als buit van de Vierde kruistocht uit Constantinopel naar VenetiŽ gebracht. Napoleon heeft de paarden enige tijd op de Arc de Triomphe in Parijs geplaatst. De kerven in de paardengroep zijn met opzet aangebracht om schittering te voorkomen.

De basiliek heeft vijf koepels en is rijkelijk versierd en voorzien van bogen en vele torentjes. De hoofdingang heeft beeldhouwwerken uit de 13e eeuw die de maanden van het jaar uitbeelden. Boven de hoofdingang staan beelden uit de 15e eeuw van San Marco en diverse engelen. Naast de basiliek staat de Campanile (VenetiŽ).

 Interieur

Het interieur is beroemd om zijn mozaÔeken in de koepels en om de golvende vloeren van marmer en mozaÔek. Het heeft de vorm van een Grieks kruis, en op alle uiteinden, en op het kruispunt zijn koepels aangebracht; de bekendste koepels zijn de Hemelvaartkoepel uit de 13e eeuw en de Pinksterkoepel uit de 12e eeuw. In het Atrium (vestibule) zijn ook mozaÔeken uit 13e eeuw in de koepel. Het zijn twaalf episoden uit het Oude Testament in de Genesiskoepel tot afbeeldingen over Jozef en Mozes.

De sarcofaag van Sint Marcus staat achter het altaar.

Achter de kapel van de Heilige Clemens is het beroemde van edelstenen voorziene altaarstuk, de Pala d'Oro te zien. Hoewel Napoleon verschillende edelstenen geroofd heeft uit het altaarstuk is het nog redelijk intact. Het heeft 250 brandschilderwerken op goudfolie in een gouden lijst. Het is in 976 in Byzantium gemaakt.

De iconostatis (een scherm tussen het schip en het preekgestoelte) is versierd met marmeren beelden van Maria en de apostelen. Het is gemaakt door de broers Dallle Masegne in 1394. Er is een baldakijn boven het hoofdaltaar.

Er zijn diverse kapellen, zoals de doopkapel (Chiesa des putti wat kerk van de baby's betekent), de Zenkapel waar kardinaal Zen ligt begraven, de kapel van de Heilige Isidorus is alleen toegankelijk voor gebed en de Mascolikapel versierd met afbeeldingen van Maria. Verder nog de Mascolikapel, genoemd naar het broederschap Mascoli en de San Pietrokapel.

Bij de hoofdingang is ook de trap naar de eerste verdieping, de Loggia dei Cavalli. Dit is het Museum Marciano. Hier zijn onder andere de originele vergulde bronzen paarden (Quadriga) te zien. Bovendien zijn de mozaÔeken hier van dichterbij te bekijken. Ook zijn er verschillende schaalmodellen te zien. Hier is ook nog de Pala feriale van Paolo Veneziano uit de 14e eeuw te zien.

In de rechterzijbeuk is de Schatkamer (Tresoro) van de San Marco. Hierin zijn andere schatten te zien die meegenomen werden als buit van de Vierde kruistocht, met nog een mooie verzameling Byzantijns zilver, goud en glaswerk. Er zijn bokalen, reliekhouders, kelken en twee iconen van de aartsengel Michael. Ook is er nog een reliekhouder met de vorm van een basiliek met vijf koepels uit de 11e eeuw. Ook zijn hier verschillende relieken te zien met botten van Sint Marcus.

 

 
     
   
 

 

Basilica San Marco

 

Boven de hoofdingang de vier paarden, de Venetiaanse leeuw symbool van Marcus de evangelist,en het beeld van San Marco en de engelen die aan het begin van de 15de eeuw zijn tegevoegd

 
     
     
   
   

Basilica San Marco

Boven de hoofdingang Venetiaanse leeuw symbool van Marcus de evangelist en het beeld van San Marco en de engelen

 
     
     
   
   

Basilica San Marco

17de eeuwse gevelmozaÔeken in de bogen

 
     
     
   
 

 

Basilica San Marco

17de eeuwse gevelmozaÔeken in de bogen

 
     
     
  Top
 

 

Basilica San Marco

17de eeuwse gevelmozaÔeken in de bogen

 
     
     
   
  Zijkant Basilica San Marco  
     
     
   
  De Campanile van VenetiŽ  
 

De Campanile van VenetiŽ is een 98,5 meter hoge Campanile (klokkentoren) op het San Marcoplein in VenetiŽ. De toren bestaat uit een stevige kolom van baksteen, een klokkenkamer met vijf klokken, een observatorium en een pyramidevormige spits waarop zich een engelvormige windvaan bevindt.
De vergulde windwijzer bovenop de toren is een uitbeelding van de aartsengel GabriŽl. Voor de toren bevindt zich de marmeren hal Logetta. Er staan bronzen beelden van Minerva, Apollo, Mercurius en Pax en er is een bronzen deur.
De eerste toren werd gereedgesteld in 1173 en deed dienst als vuurtoren voor de schippers van de lagunestad. Met de bouw ervan was men in negende eeuw begonnen. In de zestiende eeuw heeft de toren zijn huidige hoogte gekregen. De Campanile heeft een spiraalvormige opwaartse gang, die tot de top leidt. Zo konden hoogwaardigheidsbekleders te paard tot helemaal bovenin de toren rijden.
 De toren werd daarna in de oorspronkelijke stijl herbouwd en gereedgesteld in 1912. Ook de logetta werd herbouwd.
Het is mogelijk de toren te beklimmen en te genieten van het uitzicht over VenetiŽ. Vanaf de klokkentoren heeft men een prachtig zicht op de vijf koepels van de basiliek van San Marco en de rest van de stad.
 

 
     
   
 

 

De Campanile van VenetiŽ

 

In 1902 stortte de klokkentoren in toen men geprobeerd had een moderne lift in het gebouw aan te brengen en de stabiliserende hulpconstructie verwijderde. Ook de logetta werd daarbij platgelegd. Er waren geen menselijke slachtoffers.

 
     
     
   
  Knoppenpaneel in de lift van de Campanile  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
  Top
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile met de koepels van de Basilica San Marco  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile op het San Marco plein  
     
     
   
   

Uitzicht vanaf de Campanile met bovenaan het eiland Giudecca met de kerk il Redentore van Palladio

 
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
   
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
  Top
  Uitzicht vanaf de Campanile  
     
     
   
 

 

Uitzicht vanaf de Campanile op het eiland San Giorgio met de kerk San Giorgio Maggiore, de campanile en het klooster

 
 

 

San Giorgio Maggiore

In 982 hadden benedictijnenmonniken zich op het kleine eiland San Giorgio gevestigd. In de loop der eeuwen groeide hun gemeenschap uit tot ťťn van de belangrijkste benedictijnenkloosters in ItaliŽ. Nadat zij in 1109 relikwieŽn van de heilige Stefanus ontvingen werd de kerk in de nacht van de eerste op de tweede kerstdag en op 26 december bezocht door de Signoria en vele andere Venetianen.

In 1559 begon Andrea Palladio met de nieuwbouw van het klooster. De kloosterkerk tegenover het Dogenpaleis volgde in 1565. Palladio leidde de bouw tot 1568. Zijn opvolger hanteerde nauwgezet Palladioís ontwerp.

De marmeren faÁade van de San Giorgio Maggiore is zeer bekend. De gevel sluit aan op de dwarsdoorsnee van het schip en de twee lagere zijschepen. Veel architecten hebben geprobeerd om het idioom van de klassieke tempel te vertalen naar de doorsnee van een dergelijk type kerk. Palladio is hier geslaagd door de faÁade op te vatten als twee tempelfronten. …ťn is gebaseerd op de hoogte en breedte van het middenschip en de ander op de hoogte en breedte van de zijschepen. De architectonische elementen uit de hoogste tempelfront zijn iets meer naar voren gehaald zodat het lijkt alsof deze de bredere tempelfront overlapt. De halfronden pilaren van het hoge front staan op uitermate hoge sokkels. Boven de driehoeksgevel staat een Christusfiguur. De verticale as van de faÁade wordt door dit beeld en de koepel erachter versterkt. De kloosterkerk komt bijzonder majestueus uit op afstand. Dit sluit perfect aan met de unieke ligging aan het water.

 Het interieur van de San Giorgio Maggiore is licht en ruim. Elementen uit de faÁade komen in het interieur terug, zoals de pilaren met hun hoge sokkels. De heldere geleding, de harmonische proporties, de grandeur en het klassieke uiterlijk zijn kenmerkend voor Palladio. Het grondplan van de kerk is een variatie op het traditionele Latijns kruis. Het Concilie van Trento (1545-1563) heeft daarbij een rol gespeeld. Carlo Borromeo, een invloedrijke contrareformatorische denker eiste namelijk dat de plattegrond van een kerk overeenkomt met een kruis als verwijzing naar Christus lijden. Palladio heeft daarom de lengteas benadrukt door het achter het hoofdaltaar gelegen monnikenkoor optisch te verbinden met het middenschip. Enkele kenmerken van de door Palladio gekoesterde centraalbouw zijn overeind gebleven. De dwarsbeuken zijn bijvoorbeeld even lang als het middenschip. In het koor hangen twee grote schilderijen van Tintoretto, namelijk Het laatste Avondmaal en De mannaregen.

 

De campanile is in 1774 vernield. De huidige, gebouwd naar het voorbeeld van de klokkentoren van de San-Marco-basiliek, is veel minder elegant dan het origineel. Het biedt wel een mooi uitzicht over de stad en de lagune (lift aanwezig).

 
 
     
   
  Het Dogenpaleis  
 

Het Dogenpaleis (Italiaans: Palazzo Ducale) aan het San Marcoplein in VenetiŽ was het paleis van de doge, de leider van de Republiek VenetiŽ. Het is een van de belangrijkste niet-religieuze bouwwerken in de gotische stijl.

Het paleis dat er nu nog staat is gebouwd tussen 1309 en 1424, maar de fundamenten dateren uit de 9de eeuw. De architect was waarschijnlijk Filippo Calendario. De broers Giovanni en Bartolomeo Buon ontwierpen de zogenaamde Porta della Carta, de grote laatgotische toegangspoort die uitkijkt op de Piazzetta.

Het paleis was de residentie van de doge en huisvestte dan ook de kantoren van enkele politieke instituten van de Republiek VenetiŽ die nu niet meer in gebruik zijn. Gelijkvloers zijn de kantoren van de juristen; het kantoor van de kanselier, de censuur en die van de vlootambtenaren.

 Op de eerste verdieping bevinden zich:

een vergaderzaal,

de ballotagekamer

de vertrekken van de doge zelf

Porta della Carta, een 15de eeuwse gotische poort is de hoofdingang

Op de tweede verdieping liggen de:

Zaal van de Grote Raad (Sala del Maggior Consiglio) met op een muur Het Paradijs van Tintoretto, waar de buitenlandse ambassadeurs werden ontvangen en de kantoren van enkele staatinstituties (zoals de Raad van de Tien)

Bussola kamer (Sala della Bussola), waar de burgers van VenetiŽ schriftelijke klachten konden indienen

Sala dei Tre Capi (Kamer van de drie hoofden van de Raad van Tien)

Ondervraagkamer van de Staat zijn in het Palazzo Ducale ondergebracht

Sala della Bussola (Kompaskamer)

Martelkamer

Sala dello Scudo met muren met landkaarten en twee wereldbollen

Scala dei Giganti, een trap van Antonio Rizzo is genoemd naar de beelden van Mars en Neptunus uit 1567

Scala d'Oro, een trap ontworpen door Andrea Sansovino met werk van Alessandro Vittoria op het plafond

Cellen uit de 16de eeuw voor zware criminelen

Op de derde verdieping:

Collegiale vertrekken met in de Anticollegio een werk van Bacchus en Ariadne gekroond door Venus, gemaakt door Tintoretto

Sala del Consiglio del Dieci met plafondschilderingen van Veronese

Aan de achterkant van het paleis verbindt de Brug der Zuchten het paleis met de gevangenis.

 
 
     
   
   

Porta della Carta

Een 15de eeuwse gotische poort is de uitgang van het Dogenpaleis

 
     
     
   
   

Het Dogenpaleis

 

Het Balkon aan de westgevel is in 1536 toegevoegd als pendant van het vroeg 15de-eeuwse balkon dat op de kade uitkijkt

 
     
     
   
 

 

Het Dogenpaleis

Dit is de zuidzijde van het Dogenpaleis op het Molo San Marco (boulevard)

 
     
     
  Top
   

Het Dogenpaleis

 

Balkon aan de zuidzijde van het Dogenpaleis

 
     
     
   
 

 

Brug der Zuchten over de Rio Del Palazzo

De brug is een verbinding tussen het Dogenpaleis (Palazzo Ducale) en de gevangenis. Vroeger moesten de veroordeelden over deze brug heen lopen alvorens ze in de kille en vochtige kerkers werden opgesloten. Via de raampjes van de brug zagen de gevangenen dan voor de laatste keer het daglicht. De naam Brug der zuchten (Ponte dei Sospiri) refereert aan hun zucht op weg naar hun bestemming.

 In de gevangenis waren ooit Casanova en Galileo Galilei opgesloten.

 

 
     
     
   
   

De Zecca Biblioteca Marciana

 

Hier zitten veel mensen op hun gemak wat te eten of drinken en uit te rusten in de schaduw

 
     
     
   
 

 

De Zecca Biblioteca Marciana

Ontworpen door Sansovino, was tot 1870 de munt en leende zijn naam aan de Venetiaanse dukaat of zecchino. Nu is er de Biblioteca Marciana gevestigd

 
     
     
   
   

Zuilen van San Marco en San Teodoro

 

Deze twee enorme granieten zuilen die nu boven het Piazetta uittorenen, vormden een deel van de buit die werd meegebracht na de verovering van Constantinopel. Naar verluidt zijn ze in 1172 opgericht door Nicolů Barattieri, die ook de eerste Rialtobrug ontwierp.

 
     
     
   
   

Piazzetta (plein) met de Torre dell 'Orologio, Basilica San Marco en het Dogenpaleis

 
     
     
   
  Piazzetta (plein) met veel duiven zelfs op je armen en hoofd  
     
     
   
   

Vanaf de Molo San Marco (boulevard) zicht op het eiland San Giorgio met de kerk San Giorgio Maggiore, de campanile en het klooster

 
     
     
   
   

Vanaf de Molo San Marco (boulevard) zicht op het eiland San Giorgio met de kerk San Giorgio Maggiore, de campanile en het klooster

 
 
     
     
   
   

Vanaf de Molo San Marco (boulevard) zicht op het eiland San Giorgio met de kerk San Giorgio Maggiore, de campanile en het klooster

 
 
     
     
  Top
   

Zicht vanaf de Molo San Marco (boulevard)

 
 
     
     
   
  Halte San Marco voor de lijnboten  
     
     
   
  Eťn van de vele kleine kanaaltjes  
     
     
   
  Eťn van de vele kleine kanaaltjes  
     
     
   
  De Molo San Marco (boulevard) met veel kunstenaars  
     
     
   
  De Molo San Marco (boulevard) met veel kunstenaars  
     
     
   
  De Molo San Marco (boulevard) met veel kunstenaars  
     
     
   
  Eťn van de vele kleine kanaaltjes  
     
     
   
  Sal San Moise winkelstraat  
     
     
   
  Calle Larga San Marco met veel gondels  
     
     
  Top
  Calle Larga San Marco met veel gondels het is hier nog geen hoogseizoen  
     
     
   
  Eťn van de vele kleine kanaaltjes  
     
     
   
  Rio Del Barcaroli  
     
     
   
  Gondel met accordeonist in het water van de Rio Del Barcaroli  
     
     
   
 

 

San Moisť

De kerk San MoisŤ werd al in de 8e eeuw gebouwd, maar onderging daarna veel wijzigingen. De huidige voorgevel, een ontwerp van Alessandro Tremignon, dateert van 1668 en werd gefinancierd door de familie Fini. Beeldhouwer Heinrich Meyring vervaardigde de sculpturen, die de gevel ťťn groot monument voor de Fini's doen lijken. Standbeelden waren in VenetiŽ in openbare ruimten verboden, maar op deze manier wisten enkele rijke families een gedenkteken voor zichzelf achter te laten dat misschien nog wel indrukwekkender was dan een officieel standbeeld. De Fini's waren nog niet lang van adel. Vincenzo, van wie op de obelisk boven de deur een borstbeeld te zien is, had zijn adellijke titel nog maar net voor veel geld gekocht. De trots en rijkdom die de gevel toont, doen wat parvenuachtig aan.

 
     
     
   
  San Moisť gezien vanaf de Calle Larga XXII Marzo  
     
     
   
  San Moisť onderkant  
     
     
   
  San Moisť bovenkant  
     
     
   
   

Wij zitten weer op de boot om terug te gaan naar onze auto via de Canal Grande

 
     
     
   
   

Zicht vanaf de boot op het eiland San Giorgio met de kerk San Giorgio Maggiore, de campanile en het klooster

 
     
     
  Top
   

Zicht vanaf de boot op het eiland San Giorgio met de kerk San Giorgio Maggiore

 
     
     
   
  De basiliek van Santa Maria della Salute (in de steigers)  
     
     
   
  Canal Grande  
     
     
   
   

Hotel Regina Venise (eerste gebouw rechts)

Palazzo Tiepolo, het huidige Hotel dell 'Europa e Regina was vroeger van de familie Tiepolo, die in 1310 had deelgenomen aan een mislukte opstand

 
     
     
   
  Canal Grande  
     
     
   
   

Palazzo Balbi, (in het midden) waar nu het provinciebestuur zetelt, werd gebouwd voor Nicolů Balbi. Napoleon woonde hier de regatta bij die in 1807 te zijner ere werd gehouden

 
     
     
   
  Canal Grande  
     
     
   
  Canal Grande  
     
     
   
   

Ca 'Grande (derde van rechts)

 

Ca 'Grande is een reusachtig classicistisch paleis uit 1545. De architect Sansovino bouwde het voor Giacomo Cornaro, een neef van de koningin van Cyprus. Deze welgestelde familie beknibbelde niet op de decoraties.

 
     
     
   
   

Palazzo Papadopolo (eerste links) heette voorheen Coccina-Tiepolo en is gebouwd in 1560

 
     
     
  Top
  Canal Grande  
     
     
   
   

Palazzo Franchetti Cavalli (rechts) behoorde toe aan aartshertog Frederik van Oostenrijk, die hier in 1836 overleed

 
     
     
   
  Canal Grande  
     
     
   
   

Palazzo Falier (tweede rechts witte gebouw) was naar men zegt in bezit van doge Martin Falier, die in 1355 werd onthoofd wegens verraad

 
     
     
   
   

Palazzo Capello Malipiero (eerste rechts) is een gotisch paleis dat in 1622 werd herbouwd.

 
     
     
   
   

Palazzo Grassi (links)werd gebouwd rond 1730. Fiat kocht het in 1984 en maakte er een expositieruimte van (rechts) de kerktoren van San Samuele met een 12de-eeuwse Veneto-Byzantijnse campanile

 
     
     
   
  Palazzo Grassi met een kunstwerk van blik ervoor  
     
     
   
   

Palazzo Moro Lin wordt ook wel 'het paleis met de dertien vensters' genoemd. Het ontstond toen de schilder Pietro Liberi in de 17de eeuw twee gotische huizen liet samenvoegen

 
     
     
   
  Canal Grande  
     
     
   
  Canal Grande  
     
     
  Top
  Canal Grande  
     
     
   
   

Palazzo Farsetti en Palazzo Loredan worden gebruikt door de gemeente. Ze zijn omstreeks 1200 gebouwd en in het jaar 1868 samengevoegd

 
     
     
   
  De verbinding van de Palazzo Farsetti en Palazzo Loredan  
     
     
   
  Palazzo Farsetti  
     
     
   
   

Palazzo Bembo (eerste rechts) is een 15de-eeuws gotisch paleis. Hier werd de kardinaal en geleerde Pietro Bembo geboren, die in de Renaissance een van de eerste Italiaanse grammatica's schreef.

 

Palazzo Manin-Dolfin (tweede rechts) is tussen 1538 en 1540 gebouwd door Sansovino, maar alleen de klassieke stenen gevel staat nog overeind.

 
     
     
   
   

Palazzo Bembo is een 15de-eeuws gotisch paleis. Hier werd de kardinaal en geleerde Pietro Bembo geboren, die in de Renaissance een van de eerste Italiaanse grammatica's schreef

 
     
     
   
  Zijkanaaltje van de Canal Grande  
     
     
   
  Canal Grande  
     
     
   
  Canal Grande  
     
     
   
  Canal Grande met de Rialtobrug  
     
     
  Top
  Canal Grande met de Rialtobrug  
     
     
   
  Kunst voor Het Trubunale Fabbriche Nuova  
     
     
   
   

Santa Maria di Nazareth

 

Deze kerk staat bekend als de Scalzi. De Scalzi waren ongeschoeide karmelieten die rond 1675 naar VenetiŽ kwamen. Zij lieten Baldassare Longhena deze kerk bouwen aan het Canal Grande

 
     
     
   
   

De Ponte di Scalzi

 

Deze brug is in 1934 gebouwd ter vervanging van de oude smeedijzeren brug

 
     
     
   
  Terrasje onderaan de Scalzibrug  
     
     
   
   

San Simeone Piccolo kerk

 

Deze kerk uit 1738 is ondanks zijn naam een grote kerk. Dit gebouw is gedeeltelijk geÔnspireerd door het Pantheon te Rome

 
     
     
   
  Zijkanaaltje en brug van Canal Grande  
     
     
   
  Zijkanaaltje en brug van Canal Grande  
     
     
   
  Dit is de laatste foto en wij hopen dat u met plezier de foto's heeft bekeken  
     
 Menu     Top